Bewust onevenwichtig, eenzijdig pro-Palestijns en pro-IsraŽl  
Home > Thema's > Internationaal > Oorlog en vrede > Bewust onevenwichtig, eenzijdig pro-Palestijns ...
Dr. Andrť Lascaris
10/1/07

Bewust onevenwichtig, eenzijdig pro-Palestijns en pro-IsraŽl

Het conflict tussen IsraŽl en de Palestijnen vraagt iedereen positie te kiezen. Maar wie dit probeert, moet allerlei klippen vermijden. Dit is bijna onmogelijk. Ik weet niet of mij zelf dit lukt. Wel ben ik ervan overtuigd dat dit het dagblad Trouw in zijn commentaar van maandag 8 januari niet lukt.

Het commentaar van Trouw ondersteunt het besluit van de protestante Kerkinactie uit de UCP (United Civilians for Peace) te treden. Trouw vindt de UCP te eenzijdig en niet evenwichtig in zijn kritiek op de staat IsraŽl. Kritiek op het beleid van de staat IsraŽl mag van Trouw, maar je moet wel zien dat de veiligheidsmuur aanslagen voorkomt op IsraŽlische burgers, hoewel Ďje zult maar Palestijn zijn aan de verkeerde kant van de muurí. Men verwijt het UCP verder gevoel te missen voor de ernst van het islamitisch antisemitisme.

Ik blijf erbuiten of deze verwijten terecht zijn. Mijn vraag is of je wel evenwichtigheid kunt eisen. Het is voor iedere christen moeilijk zijn of haar positie te bepalen in dit vreselijke conflict tussen de staat IsraŽl en de Palestijnen. Het besef schuldig te zijn aan eeuwenlang antisemitisme brengt christenen er gemakkelijk toe te kiezen voor het slachtoffer IsraŽl. Bovendien is de huidige jodenhaat in het midden oosten schrikbarend. Verder is het bijbels op te komen voor het slachtoffer. De aandacht voor het slachtoffer is de laatste vijftig jaar enorm toegenomen. Hier zijn echter zowel Palestijnse als IsraŽlische burgers slachtoffer. Tegelijk bestrijden de twee naties elkaar met geweld en iedere partij probeert zijn slachtofferschap uit te bazuinen. Voor wie moet je kiezen? Wie is het Ďechteí slachtoffer? Iedereen staat hier voor een onmogelijke keuze. Want hoe kun je slachtoffers met elkaar vergelijken? Je kunt het leed niet wegen. Is een evenwichtig oordeel ooit mogelijk?

Ik stel bij mijzelf vast dat, mede door de geschiedenis van onze christelijke jodenhaat, mijn sympathie spontaan uitgaat naar de staat IsraŽl. Het is duidelijk dat dit ook voor het dagblad Trouw geldt. Ook kan ik mijzelf vinden in het getuigenis in de kerkorde van de Protestantse Kerk waarin staat dat ze getuigt van een Ďonopgeefbare verbondenheid met het volk IsraŽlí. Het christendom  is geŽnt op het jodendom. Het volk IsraŽl kan bestaan zonder het christendom, het christendom kan niet bestaan zonder zijn wortels in het volk IsraŽl. Mijn spontane sympathie maakt mij onevenwichtig en eenzijdig. Ik moet me hiervan bewust zijn. Ik mis eenzelfde bewustzijn in het commentaar van Trouw.

Trouw pleit voor een bezinning op de betekenis van deze Ďonopgeefbare verbondenheidí. Volgens mij gaat het daar niet om. De spannende vraag is wat er met ĎIsraŽlí bedoeld wordt. Betekent de verbondenheid met het volk IsraŽl verbonden zijn met de staat IsraŽl? Velen zullen zeggen Ďjaí, want voor de joden is een eigen land deel van de belofte van God. Maar is een eigen land hetzelfde als een eigen staat? Weer zullen velen hierop ĎjaĎ zeggen, maar er zijn joden die tegen de staat IsraŽl zijn. Het ontstaan van de staat IsraŽl is niet de verwerkelijking van een religieuze en profetische beweging, maar is de vrucht van de Verlichting en van het streven naar een eigen staat voor ieder volk dat zich een natie voelt. In mijn ogen loop je als christen op een klif wanneer je de staat IsraŽl een religieuze betekenis toekent. Een staat wordt immers gedefinieerd als een organisatie die het monopolie heeft op het gebruik van geweld. Ė Is het trouwens wel gezond voor de katholieke kerk een leiding te hebben die tevens het hoofd is van een (piepkleine) staat? Ė De staat beschermt de burgers met zijn (potentieel) geweld tegen chaos, wetteloosheid en grenzeloos geweld. Maar een staat kan ik als christen geen godsdienstige betekenis toekennen. Trouw geeft de indruk met het theologische getuigenis van een Ďonopgeefbare verbondenheidí een argument te hebben om zijn spontane sympathie voor de staat IsraŽl te rechtvaardigen. De staat IsraŽl bestaat en heeft recht op erkenning, maar niet vanwege de Ďonopgeefbare verbondenheidí die christenen voelen, waarvan het overigens de vraag is of joden daarin geÔnteresseerd zijn. De Palestijnse staat heeft recht te bestaan op dezelfde gronden als de staat IsraŽl.

Elkaar onevenwichtigheid verwijten betekent de zoveelste voortzetting van de strijd tussen de partijen in conflict. Dat is geen bijdrage tot het vredesproces. Het is van belang dat er zoveel mogelijk informatie komt over de aspiraties, de geschiedenis en huidige ervaringen van de strijdende partijen en over de gruwelijkheden die wederzijds plaatsvinden. De behoefte aan informatie geldt allereerst voor de partijen die met elkaar in conflict zijn. Er bestaan vage plannen van christelijke zijde om invloedrijke vertegenwoordigers van IsraŽl en de Palestijnse bevolking gastvrijheid te verlenen om op neutraal gebied met elkaar in gesprek te komen en gevoelens, ervaringen en inzichten met elkaar uit te wisselen. En niet te vergeten de onevenwichtige kijk op elkaar. Dat kan een opstapje zijn naar vrede, naast andere pogingen.

Andrť Lascaris


Reactie plaatsen

Reglement

  • Alle reacties worden vůůr publicatie door de redactie beoordeeld. Wij behouden ons het recht voor reacties te weigeren of in te korten zonder opgaaf van redenen.
  • Een inzending mag maximaal 1000 tekens bevatten en moet goed leesbaar zijn.
  • Lees andere inzendingen zodat u in uw reactie niet in herhaling vervalt maar nieuwe argumenten geeft. De reactie moet inhoudelijk zijn en iets waardevols toevoegen aan het artikel. Dus bijvoorbeeld geen agressief taalgebruik.
Naam  
E-mailadres  
Plaats  
Uw reactie  
Gebruik maximaal 1000 tekens. U hebt nog 1000 tekens tekens.
Captcha  
   

Terug naar "Oorlog en vrede" | Naar boven

Disclaimer
EnglishDeutschFrancaisEspanol